Άλλη μια εξαιρετική εμφάνιση πραγματοποίησαν οι παίκτες μας απέναντι σε έναν θεωρητικά μεγάλο αντίπαλο που μέσα στο γήπεδο αποδείχθηκε πολύ μικρός για να νικήσει τον παθιασμένο ΑΡΗ. Τόσο μικρός που έπρεπε για ακόμη ένα παιχνίδι όπου βρήκε τα δύσκολα να εναποθέσει όλες τις ελπίδες του για ένα θετικό αποτέλεσμα πάνω στον διαιτητή Αρετόπουλο και τους "λαγούς" που έβγαζε μέσα από το καπέλο του. Κλασσικός Ολυμπιακός, με κλασσικά μαϊμού πέναλτι και κόκκινες κάρτες χάρη στα οποία έχει χτίσει ρεκόρ και παραδόσεις όπου ένα ολόκληρο σύστημα εξυμνεί και χορεύει σε άκρως υποκριτικούς ρυθμούς... 

Κόντρα λοιπόν στον "μάγο" Αρετόπουλο και στον πολύ καλό Αμπντούν Πασιαλής και Μπουγιουκλής παρέταξαν 11 μαχητές που μπήκαν με μοναδικό στόχο την νίκη. Και αν και ο σχηματισμός έμοιαζε αρκετά αμυντικογενές η συμπεριφορά της ομάδος έδειξε από την αρχή ότι σκοπό είχε να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο και να τον πιέσει την κατάλληλη στιγμή. Μπορεί όλοι οι πλάγιοι να έμεναν αρκετά πίσω και να μην πίεζαν ψηλά αλλά με το που άλλαζε κατοχή η μπάλα ή υπήρχαν οι προϋποθέσεις για να κλέψουμε την μπάλα όλη η ομάδα ξαφνικά γινόταν στήριγμα του Αγκάνθο και ο ΑΡΗΣ μας έβγαινε γρήγορα στην επίθεση. Ένας Αγκάνθο που παιχνίδι με παιχνίδι εντυπωσιάζει περισσότερο με την ποδοσφαιρική του ευφυία και την αποτελεσματικότητα σε κάθε του κίνηση. Ο τρόπος που κινείται χωρίς την μπάλα όπως και ο τρόπος που μπαίνει μέσα στις διεκδικήσεις θα μπορούσαν άνετα να αποτελέσουν μέρος ενός ποδοσφαιρικού σεμιναρίου. Η μαγική σέντρα που οδήγησε στο εντυπωσιακό γκολ του Παπαστεργιανού ήταν απλά η απόδειξη ότι ομάδα και κόσμος ήρθε σήμερα στο γήπεδο για να πάρει μια μεγάλη νίκη και όχι για να κλέψει τις εντυπώσεις και ίσως κάποιον βαθμό. Η χαρά μας φυσικά δεν κράτησε πολύ γιατί ο Αρετόπουλος πολύ γρήγορα ανέλαβε δράση φοβούμενος να μην ξεφύγει η κατάσταση και ο Ολυμπιακός των "ρεκόρ" γίνει περίγελος από τους "μπέμπηδες" του ΑΡΗ. Χέρι ανακάλυψε ο Αρετόπουλος σε μια φάση που ο Ψυχογιός ούτε απλωμένο το είχε αλλά και η απόσταση από παίκτη που σουτάρει είναι λιγότερη από 2 μέτρα. Έτσι λοιπόν ο υπερήφανος πρωταθλητής κατάφερε να ξαναμπεί γρήγορα στο παιχνίδι ελπίζοντας ότι η απογοήτευση από την γρήγορη ισοφάριση θα λύγιζε τους παίκτες μας. Αντιθέτως οι παίκτες μας δεν το έβαλαν κάτω, σε κάθε ευκαιρία έβγαιναν μπροστά με αξιώσεις ενώ και από τα κόρνερ η ομάδα μας ήταν ιδιαίτερα απειλητική και θα μπορούσε να σκοράρει.  Στην όλη της προσπάθεια αντίπαλο είχε συνεχώς τον Αρετόπουλο που δεν έδωσε ούτε ένα φάουλ κοντά στην περιοχή του Ολυμπιακού ενώ περιπτώσεις παρόμοιες με την δεύτερη κίτρινη του Ψυχογιού τις άφηνε ατιμώρητες. Κάπως έτσι φθάσαμε στο 78' όπου ο Κοέλιο βρήκε με μια εξαιρετική μπαλιά τον Ψυχογιό που κατάφερε να γυρίσει στον Γκέσιο με το σουτ του τελευταίου να κοντράρει και να καταλήγει σαν βούτυρο στο ψωμί του Αγκάνθο που όπως πάντα ήταν σε ετοιμότητα και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα.  Και εκεί που νομίζαμε τελικά ότι η ομάδα μας θα ξεπερνούσε και το εμπόδιο του Αρετόπουλου με την πρώτη αδράνεια που έδειξαν οι παίκτες μας το κοράκι βρήκε την ευκαιρία έβγαλε την δεύτερη κίτρινη στο Ψυχογιό και έδωσε το πλεονέκτημα στον Ολυμπιακό που δεν το άφησε ανεκμετάλλευτο. Κοινή αίσθηση όλων όσων ήταν στο γήπεδο ήταν ότι και να μην γινόταν η συγκεκριμένη φάση πάλι ο Αρετόπουλος θα έβρισκε κάποια αφορμή για να σώσει τον Ολυμπιακό από το ναυάγιο.

Το σφύριγμα της λήξης μας βρήκε ενθουσιασμένους για την παρουσία της ομάδος, απογοητευμένους που πήραμε μόλις 1 βαθμό και αγανακτισμένους που για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι κόντρα σε μια από τις λεγόμενες "μεγάλες" ομάδες των Αθηνών και της Ελλάδος η ομάδα μας σφάζεται. Αυτή μεταμόρφωση της ομάδος είναι κάτι το εντυπωσιακό μιας και μετά από το τραγικό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα βλέπουμε επιτέλους τους παίκτες μας να αφουγκράζονται το πάθος του κόσμου και να ματώνουν μέσα στο γήπεδο ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Σίγουρα οι αδυναμίες και η έλλειψη εμπειρίας υπάρχουν όπως και τα λάθη από το τεχνικό τιμ αλλά αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι θα πρέπει σήμερα να μην σταθούμε καθόλου σε αυτά. Η βελτίωση της ομάδος σε όλους τους τομείς είναι κάτι παραπάνω από εμφανής και το μόνο που απομένει είναι να ξεκαθαρίσει από το επόμενο κιόλας παιχνίδι ότι αυτή η εικόνα είναι αποτέλεσμα δουλειάς και αλλαγής ψυχολογίας και νοοτροπίας της ομάδος και όχι το δέλεαρ της νίκης κόντρα σε έναν μεγάλο αντίπαλο που σχεδόν δεν έχεις τίποτα να χάσεις και δεν υπάρχει ιδιαίτερη πίεση. Ανεξάρτητα πάντως από το αποτέλεσμα ο κόσμος του ΑΡΗ εκτιμάει την προσπάθεια και για αυτό σήμερα στο σχεδόν γεμάτο Κλ.Βικελίδης οι παίκτες και το τεχνικό τιμ αποθεώθηκαν. Αυτό που απομένει είναι ομάδα και κόσμος να είναι συνεπής και στα επόμενα ραντεβού τους. Από την μια ο κόσμος να γεμίσει το γήπεδο και από την άλλη η ομάδα να κάνει το καθήκον της! Κρατάμε έστω αυτόν τον 1 βαθμό που μας άφησε ο Αρετόπουλος, την εντυπωσιακή παρουσία της ομάδος και την εκρηκτική ατμόσφαιρα στο γήπεδο και όλοι μαζί συνεχίζουμε ΔΥΝΑΤΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!